ReadyPlanet.com
dot dot
dot
ออกจากโรงเรียนและรู้จักรักผู้หญิง article

ออกจากโรงเรียนและรู้จักรักผู้หญิง

    ข้าพเจ้าออกจากโรงเรียน  อายุ  16  ปี  เมื่อจบชั้นประถมบริบูรณ์ของโรงเรียน  พออายุย่างเข้า  18  ปี  ก็รับราชการกรมทางหลวงแผ่นดิน  สายอุบลราชธานีและนครพนมทำงานอยู่  4  ปี  จึงได้ลาออกจากกรมทาง
 

    ขณะเป็นฆราวาส  อายุราว  18  ปี  กำลังอยู่ในวัยคะนอง  ข้าพเจ้าได้ไปรักหญิงสาวคนหนึ่ง  หญิงนั้นเป็นคนอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน  อายุรุ่นราวใกล้เคียงกันคือ  อ่อนกว่า  2  ปี  อายุ  16  ปี ความจริงหญิงคนนั้นก็ไม่ใช่คนที่สวยอะไรมากนัก  ก็เป็นหญิงสาวธรรมดา ๆ นี่เอง  แต่มูลเหตุที่ทำให้เกิดความรัก  ความพอใจ  เนื่องมาจากหญิงวัยรุ่นคนนั้น  ทุก  ๆ เช้าจะต้องเดินผ่านหน้าบ้านข้าพเจ้าไปถ่ายอุจจาระที่ป่าละเมาะทุกวัน  สมัยนั้น ( ความจริง  แม้ในสมัยนี้ก็ยังมีอยู่มาก ) ตามชนบทบ้านนอกต่างก็อาศัย  ชายทุ่ง  เป็นที่ปลดปล่อยทุกข์กันทั้งนั้นตอนเช้าเมื่อข้าพเจ้าตื่นนอน  ลุกขึ้นมาล้างหน้า  ก็ต้องเห็นหญิงสาวนี้เดินผ่านบ้านไปทุกวัน  หญิงสาวผู้นี้ไม่ได้ใส่เสื้อ  หรือมีผ้าผ่อนท่อนสไบอะไรปกปิดร่างกายส่วนบนเลย  คงมีแต่ผ้าซิ่นนุ่งผืนเดียวเท่านั้น  อวัยวะ  ตั้งแต่เอวขั้นไปถึงศีรษะ  ปล่อยโล่งไปหมดไม่มีอะไรปกปิด  วันแรก ๆ ที่เห็นหญิงนั้นเดินเปลือยอกผ่านไปก็มิได้นึกรักนึกชอบอะไร  แต่พอเห็นทุกวัน ๆ ...หลายวันมากเข้า  ที่เคยเห็นเป็นธรรมดา  ก็ชักจะไม่ใช่ธรรมดา  เริ่มจะเห็นว่า  หญิงคนนี้มีหน้าอกงาม
 

    เกิดความรักในความงามของหน้าอกของเขาต่อไป.... ก็เกิดเห็นเขางามไปหมดทั้งตัว  เกิดความรักเขาหมดทั้งตัวไปด้วย...
    ข้าพเจ้าก็เลยมาคิดว่า  แต่ก่อนนั้น  เราก็ไม่เคยเห็นว่า  เขาสวยเขางาม  ไม่เคยนึกรัก  แล้วต่อมาเรามานึกรักเขาด้วยเรื่องอะไร  เพราะอะไร
    ก็คิดได้ว่า  เพราะไปรักหน้าอกของเขา  จึงได้เห็นผิวพรรณของเขางามแล้ว...จึงเห็นงาม  และรักเขาไปหมดทั้งตัว
 

    ตรึกตรองไปมา  อยู่มาวันหนึ่ง  ข้าพเจ้าก็เลยนึกขึ้นมาได้ว่า  เมื่อเราว่าเรารักเขาหมดทั้งตัว  เห็นเขางามไปหมดทั้งตัว  เราก็น่าจะไปดูอุจจาระของหญิงคนนี้ว่าสวยงามไหม  น่ารักไหม  รักได้ไหม  คิดอย่างนั้นได้แล้วข้าพเจ้าก็รอเวลาอยู่  รุ่งเช้าหญิงคนนี้ก็ไปถ่ายอุจจาระที่ป่าตามเคย  พอหญิงคนนี้ถ่ายเสร็จออกมา  ข้าพเจ้าก็ตามเข้าไปดูทันที  แต่วันแรกนั้นปรากฏว่า  มีหมูเข้าไปกินอุจจาระของหญิงคนนี้หมด  ไม่มีเหลือหลอเลย
 

    ข้าพเจ้าหมดหวัง  เดินกลับบ้านไม่ได้เห็นอะไรเลย  วันหลังตั้งใจไปใหม่โดยคิดว่าวันนี้  เราต้องไปให้ถึงก่อนหมู  ไปคอยดักหมูไว้  มิให้หมูมากินก่อน  รุ่งเช้าวันใหม่หญิงคนนั้นได้เดินไปถ่ายอุจจาระที่ป่าละเมาะเหมือนตามเคยทุกวัน  พอเห็นหญิงคนนั้นเดินไป  ข้าพเจ้าก็เข้าไปทางใหม่   ไปสกัดหมูไว้ไม่ให้หมูเข้าไปกินอุจจาระของหญิงคนนั้น  ครั้งนี้เป็นผลสำเร็จพอหญิงสาวผู้นั้นถ่ายอุจจาระเสร็จเรียบร้อย  ก็ออกจากป่าเดินกลับบ้าน  โดยไม่รู้สึกตัวเลยว่ามีใครมาแอบดักดูอยู่
 

    ข้าพเจ้าก็เดินเข้าไปดู  เห็นอุจจาระของหญิงสาวคนนั้นมีลักษณะเหลว ๆ มีสีเหลือง  มีพยาธิตัวตืด  แบนบ้าง  กลมบ้าง  ชนิดพยาธิเส้นด้ายบ้าง  ยั้วเยี้ยไปหมด      ข้าพเจ้ายืนเพ่งดู  แล้วก็บอกตัวเองว่า
     เอาซี่.....ท่านชอบเขานี่  ว่าเขาสวยเขางาม  เอาไหม  ชอบไหม  ถ้ารักตัวเขาก็ต้องรักขี้ของเขาด้วยซิ  ใจก็ว่า-อี้ย.....!  ไม่เอา
ทำไมไม่เอา  ท่านรักเขานี่ – ถ้ารัก  ต้องรักทั้งตัว
ทั้งขี้ทั้งขนซิ – อย่าไปรักเผิน  ๆ  ซิ
     อี้ย์.....รักไม่ไหว!!
ให้เอาก็ไม่เอา  ให้จับเอาไหม  รักไหม?
     อี้ย...... ไม่!  จิตข้าพเจ้ามันปฎิเสธ  
     ให้ใส่กระเป๋ากางเกง.....เอาไหม?
           อี้ย์..... ไม่!  ไม่!  มันสกปรก  มันเปื้อน!
     ให้กิน  เอาไหม?
     บรื๊อว์...... ไม่!   ไม่!   ไม่!
 

           จิตของข้าพเจ้าปฏิเสธทุกระยะ  ข้าพเจ้ายืนเพ่งพิจารณาดูอุจจาระของหญิง
คนนั้นพักหนึ่ง  ก็เลยออกมาจากป่า  แล้วก็เดินกลับบ้าน  ครั้นกลับมาถึงบ้านแล้วก็พิจารณาได้ว่า   คนเรานี้ถึงจะมีรูปร่างสะสวยงดงามน่ารักน่าชมเพียงไรก็ตาม  แต่ก็ต้องมีอุจจาระอย่างนี้แหละ
 

 มันต้องมีอุจจาระอย่างนี้แหละ!

     อย่างไรก็ดี  เพื่อพิสูจน์ ความคิดอันนี้  ครั้งที่สองต่อมาข้าพเจ้าจึงคิดไปตรวจอุจจาระของหญิงสาวคนอื่นอีก   หญิงสาวคนใหม่นี้เช่นเดียวกับหญิงสาวคนแรก  ไปถ่ายในป่าละเมาะอันเป็นปกติของหญิงชนบท  ข้าพเจ้าติดตามสำรวจดูอุจาระของเขาจนได้เห็นในที่สุด  แม้อุจจาระของเขาจะไม่มีตัวพยาธิ  ตัวตืด  แต่ก็เหลวๆ มีมูกติดอยู่  เป็นเมือกๆ น่ารังเกียจสลดสังเวช  เช่นกัน  ข้าพเจ้าเลยมาเล่าเรื่องการตรวจอุจจาระหญิงสาวให้เพื่อนๆ หญิงในหมู่บ้านฟัง  พวกเขาเหล่านั้นเลยตั้งชื่อข้าพเจ้าว่า  “แพทย์ตรวจขี้”
 

    การที่ไปพิจารณาอุจจาระของหญิงสาวนี้  ทำให้ข้าพเจ้าได้คิด  ความรักที่มีต่อหญิงสาวคนนั้นก็คลายลงเป็นลำดับๆ จนกระทั่งสุดท้ายไม่มีเหลือเลย
 

    อันที่จริงขณะนั้น  ข้าพเจ้าก็ไม่ทราบเหมือนกันว่า  เป็นเหตุบังเอิญอย่างไร        ไม่ทราบ จึงไปได้ความคิดที่จะไปตรวจดูอุจจาระของเขาขึ้นมา  และพิจารณาดูในสมัยนี้
สมกับคติที่ท่านว่าไว้
 

    “เห็นรูปงาม  คนทรามปัญญา
    รูปนี้  มีขี้  ไม่ดีเบื้องหลัง
    อนิจจัง  ทุกขัง  อนัตตาเบื้องหน้า
    ปลงปัญญาดูจะรู้เห็นตามเป็นจริง”
 

    ดังนี้  อาจจะเป็นจริงดังคติธรรมที่ท่านว่าไว้  เมื่อพวกเราได้ฟังแล้ว  โปรดพากันน้อมเข้าไปพิจารณารูปร่างกายของเราดูซิ  ห้วยความมีสติห้วยความมีปัญญา  อาจจะตัดความเคลือบแคลงสงสัยได้  ว่ามันสวยมันงามอยู่ที่ไหน  เมื่อมีปัญญาเกิดขึ้น  ก็จะรู้เห็นตามเป็นจริง  จะละความรัก  ความกำหนัด  ความยินดีในร่างกายอันนี้ได้  ไม่มีความสงสัยเลย
 




อัตตโนประวัติหลวงปู่จวน กุลเชฏโฐ

คลิปวีดีโอประวัติหลวงปู่จวน กุลเชฏโฐ article
ชาติกำเนิดปฐมวัย article
พบพระธุดงค์และได้หนังสือไตรสรณาคมน์ article
แสวงธรรม article
ออกบวชเป็นพระฝ่ายธรรมยุต article
พรรษาที่ 1 พ.ศ. 2486 วัดป่าบ้านพอก หนองคอนทั้ง อำเภอเลิงนกทา article
ออกเดินธุดงค์เป็นครั้งแรก article
พรรษาที่ 2 พ.ศ. 2487 วัดทุ่ง บ้านหนองอีนิน อำเภอเลิงนกทา article
พรรษาที่ 3 พ.ศ. 2488 วัดบ้านนาจิก ดอนเมือง ตำบลหนองปลิง article
พรรษาที่ 4 พ.ศ. 2489 อยู่ด้วยท่านพระอาจารย์มั่น ณ วัดป่าบ้านหนองผือ อำเภอพรรณานิคม article
พรรษาที่ 5และ6 พ.ศ. 2490 จำพรรษา ณ จังหวัดเชียงใหม่ article
พรรษาที่ 7 พ.ศ.2492 วัดป่าบ้านเหล่ามันแกว สงเคราะห์โยมมารดา article
พรรษาที่ 8 พ.ศ.2493 จำพรรษาที่ถ้ำพวง อ.ส่องดาว สกลนคร article
เอากระดูกช้างมาเป็นยาแก้โง่ article
พรรษาที่ 9 พ.ศ. 2494 ภูสะโกฏ บ้านหนองเม็ก นามน article
พรรษา 10 พ.ศ 2495 จำพรรษาที่ดอนกระพุง ชายป่าดงหม้อทอง อ.วานรนิวาส article
พรรษาที่ 11,13 พ.ศ. 2496 , 2498 จำพรรษาที่ดงหม้อทอง อำเภอวานรนิวาส article
พรรษาที่ 14 พ.ศ.2499 จำพรรษาที่ ถ้ำแก้ว ตาดปอ บ้านทุ่งทรายจก ภูวัว article
พรรษาที่ 15 ถึง 16 พ.ศ. 2500 ถึง 2501 กลับไปจำพรรษาที่ ดงหม้อทอง article
พรรษาที่ 17 พ.ศ.2502 จำพรรษาที่ถ้ำจันทน์ ดงศรีชมภู อ.โพนพิสัย article
พรรษาที่ 18 ถึง 20 พ.ศ. 2503 ถึง 2505 จำพรรษาที่ถ้ำจันทน์ ( ต่อ ) article
พรรษาที่ 21 พ.ศ.2506 จำพรรษาที่ภูสิงห์น้อย ( ภูกิ่ว ) article
พรรษาที่ 22 ถึง 25 พ.ศ.2507 ถึง 2510 จำพรรษาที่ถ้ำบูชา ตาดสะอาม ภูวัว article
พรรษาที่ 26 พ.ศ.2511 จำพรรษาอยู่กับหลวงปู่ขาว อนาลโย ที่วัดถ้ำกลองเพล อุดรธานี article
พรรษาที่ 27 ถึง 38 พ.ศ. 2512 ถึง 2523 จำพรรษาที่ภูทอก วัดเจติยาคิรีวิหาร อำเภอบึงกาฬ article
เล่าประวัติด้วยเสียงของท่านเอง article



dot
พระมหาธาตุ,พระบรมสารีริกธาตุ
dot
bulletเรื่องของพระบรมสารีริกธาตุ
dot
พระอสีติและพระอรหันตธาตุ
dot
dot
พระธาตุบูรพาจารย์ในยุคปัจจุบัน
dot
dot
เจดีย์พระธาตุทั่วไทยและทั่วโลก
dot
dot
หมวดหมู่สินค้า บุษบก บุษบกมาลา
dot
บุษบกมาลา
bulletบุษบกน่ารู้
bulletบุษบก BBC-02 A-B
bulletบุษบก BBC-04
bulletบุษบกมาลา
bulletบุษบก ขนาด 5 นิ้ว
bulletบุษบก ขนาด 6 นิ้ว
bulletบุษบก ขนาด 10 นิ้ว
bulletบุษบก ขนาด 15 นิ้ว
bulletบุษบก ขนาด 17 นิ้ว ปิดทอง
bulletบุษบก ขนาด 17 นิ้ว พ่นทอง
bulletบุษบก ขนาด 21 นิ้ว
bulletบุษบก ขนาด 25 นิ้ว
dot
หมวดหมู่สินค้า ผอบใส่พระธาตุ
dot
bulletผอบทรงโถน้ำมนต์
bulletผอบเลนส์ขยาย
bulletผอบขนาดเล็ก
bulletผอบ PC-07
bulletผอบ PC-09
bulletผอบ PC-15
bulletผอบทรงสูง PTC-12
bulletผอบทรงสูง PTC-15
bulletผอบขนาดใหญ่ 9 นิ้ว
bulletผอบแก้วคริสตัล
dot
หมวดหมู่สินค้า เจดีย์ใส่พระธาตุ
dot
bulletเจดีย์ JC-01
bulletเจดีย์ JC-02
bulletเจดีย์ JC-03
bulletเจดีย์ JC-05
bulletเจดีย์ JC-06
bulletเจดีย์ JC-07
bulletเจดีย์ JC-09
bulletเจดีย์ JC-12
bulletเจดีย์ JC-15
bulletเจดีย์ JC-22
bulletเจดีย์คริสตัล 5 นิ้ว
bulletเจดีย์ผอบ
dot
หมวดหมู่สินค้า งานลงยาโบราณ
dot
bulletงานลงยาประดับสั่งพิเศษ
bulletเจดีย์ฐานกลมลงยา
bulletเจดีย์ฐานแปดเหลี่ยมเล็ก
bulletเจดีย์ฐานแปดเหลี่ยมใหญ่
bulletโกศบรรจุอัฐิธาตุ
bulletแก้วทรงดอกบัวตูม
bulletแว่นแก้วเล็ก
bulletฐานแปดเหลี่ยมยอดเจดีย์
bulletแปดเหลี่ยมผอบ 12 เซน.
dot
หมวดหมู่สินค้า สั่งทำพิเศษ
dot
bulletงานประดับลายไทยพิเศษ




Copyright © 2010 All Rights Reserved.

ร้าน บุษบกทองคำ
ที่อยู่ :  เลขที่ 31/101 ซอย ชินเขต 2 ถนน งามวงค์วาน.เขต :  หลักสี่ แขวง : ทุ่งสองห้อง
จังหวัด :กรุงเทพมหานคร     รหัสไปรษณีย์ : 10210
เบอร์โทร มือถือ :  0816489070
อีเมล : jedeethai@gmail.com
เว็บไซต์ :www.jedeethai.com